Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 stycznia 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 262/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 27 października 2009 r. skarżąca – Powszechny Zakład Ubezpieczeń S.A. – zarzuciła, że art. 39810 zdanie drugie w zw. z art. 39810 zdanie pierwsze, w zw. z art. 3989 § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej:
k.p.c.) w zakresie, w jakim przewiduje wydanie postanowienia w sprawie przyjęcia albo odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania w składzie jednego sędziego, nie przewidując jednocześnie żadnego środka zaskarżenia od tego postanowienia, jest
niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 w zw. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji. Skarżąca zarzuciła, że art. 3983 § 3 w zw. z art. 382 i art. 386 § 4 k.p.c. jest niezgodny z art. 78 i art. 176 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz z art. 2
w zw. z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 15 czerwca 2011 r. (doręczonym 21 czerwca 2011 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu
skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu Trybunał podkreślił, że z postanowień Konstytucji nie można wywodzić prawa do rozpoznania
skargi w przedsądzie w składzie kolegialnym. Przypomniał, że Konstytucja nie przyznaje prawa do skargi kasacyjnej, a jej rozpoznanie
nie jest objęte zakresem podmiotowym art. 79 ust. 1 ustawy zasadniczej. Trybunał wskazał, że prawo to ma charakter wyłącznie
ustawowy i dlatego określenie trybu rozpoznania skargi pozostawione zostało do dyspozycji ustawodawcy. Jednoosobowe orzekanie
o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania w połączeniu z zarzucanym brakiem jawności oraz brakiem środka zaskarżenia, nie
narusza konstytucyjnych standardów rzetelności postępowania przed Sądem Najwyższym. W tym zakresie Trybunał uznał zarzuty
skargi za oczywiście bezzasadne.