Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 września 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 264/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 28 października 2009 r. Ewa G. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność z Konstytucją art. 183
§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze
zm.; dalej: p.p.s.a.). Zaskarżonemu art. 183 § 1 p.p.s.a., w zakresie, w jakim „przepis ten pozbawia stronę wnoszącą skargę
kasacyjną prawa sprostowania oczywistej omyłki co do uzasadnienia powołanej podstawy prawnej wnoszonej skargi kasacyjnej (art.
174 pkt 2 p.p.s.a.), określonej w art. 145 p.p.s.a.”, skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 oraz
art. 78 Konstytucji.
Postanowieniem z 9 lutego 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
swojego rozstrzygnięcia Trybunał wskazał na konieczność właściwego uzasadnienia zarzutów niekonstytucyjności kierowanych pod
adresem przepisów kwestionowanych w skardze. Podkreślił, że uzasadnienie to nie może sprowadzać się jedynie do podważenia
jednostkowego sposobu ich zastosowania w sprawie skarżącej. Tymczasem, w ocenie Trybunału Konstytucyjnego, w przypadku niniejszej
skargi konstytucyjnej skarżąca skoncentrowała swoje argumenty wyłącznie na zakwestionowaniu sposobu, w jaki Naczelny Sąd Administracyjny
orzekający w jej sprawie zastosował art. 183 § 1 p.p.s.a. Ponadto w uzasadnieniu skargi konstytucyjnej odwołała się do okoliczności
sprawy, które – zdaniem Trybunału – bynajmniej nie były związane z treścią zaskarżonego przepisu p.p.s.a. Za taką uznał Trybunał
w szczególności kwestię ustnego wyjaśnienia przez Sąd motywów uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia.
Zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego sporządził pełnomocnik skarżącej. Skarżąca opisała w nim ponownie przebieg
postępowania, w związku z którym wniosła skargę konstytucyjną. Podkreśliła, że u podstaw stanowiska, jakie zajął w jej sprawie
Naczelny Sąd Administracyjny, znalazła się taka interpretacja art. 183 § 1 p.p.s.a., w myśl której strona wnosząca skargę
kasacyjną pozbawiona jest prawa do skutecznego sprostowania oczywistej omyłki co do uzasadnienia