Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 października 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 264/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 22 września 2014 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący) wniósł
o zbadanie zgodności art. 84 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze
zm.; dalej: k.p.k.) w zakresie, w jakim dopuszcza udzielenie odmowy sporządzenia i wniesienia wniosku o wznowienie postępowania
karnego przez obrońcę wyznaczonego z urzędu dla skazanego składającego wniosek o wznowienie postępowania w związku z orzeczeniem
Trybunału Konstytucyjnego, z art. 32 ust. 1, art. 42 ust. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 lub art. 78 w zw. z art. 190 ust.
4 Konstytucji oraz art. 545 § 2 k.p.k. w zakresie, w jakim przewiduje przymus adwokacki w sprawie o wznowienie postępowania
karnego w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, z art. 42 ust. 2, art. 45 ust. 1 lub art. 77 ust. 2 w zw. z art.
190 ust. 4 Konstytucji.
Postanowieniem z 2 marca 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Trybunał stwierdził,
że podniesione zarzuty nie zasługują na uwzględnienie ze względu na ich oczywistą bezzasadność, a ponadto ze względu na to,
że skarżący nie wykazał naruszenia konstytucyjnie chronionych wolności i praw, do czego był zobligowany na podstawie art.
47 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK. Trybunał zaznaczył, że wniosek o wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania należy do nadzwyczajnych
środków zaskarżenia, które nie mieszczą się w systemie zwykłych środków odwoławczych. Z racji na ekstraordynaryjny, niezwykle
sformalizowany charakter tego środka, ustawodawca przyznał profesjonalnemu pełnomocnikowi możliwość odmowy sporządzenia takiego
wniosku, jeżeli nie znajduje on dostatecznych podstaw ku temu, co ma zapobiegać zbyt pochopnemu składaniu wniosków o wznowienie
prawomocnie zakończonych postępowań, zwłaszcza w sytuacji gdy nie istnieją obiektywne przesłanki wznowienia takiego postępowania.
Natomiast