Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 maja 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 265/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 31 października 2006 r., wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. – Przepisy wprowadzające Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 554, ze zm. ) z art. 32 Konstytucji.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że w niniejszej sprawie naruszona została zasada równości wszystkich wobec prawa.
Zdaniem skarżącego wynikający z zaskarżonego przepisu nakaz stosowania do spraw zakończonych prawomocnym wyrokiem, w których
kara nie została wykonana, zasad dotychczasowych, tj. wynikających z treści kodeksu karnego z 1969 r., uniemożliwia obniżenie
zastępczej kary pozbawienia wolności do 12 miesięcy, jak jest to przewidziane z przepisach kodeksu karnego z 1997 r. Jedynym
kryterium stosowania zaskarżonego przepisu jest data uprawomocnienia się wyroku, która, jak wskazuje skarżący, może być różna
dla przestępstw popełnionych w tym samym czasie. Takie różnicowanie wysokości zastępczej kary pozbawienia wolności w zależności
od daty uprawomocnienia się wyroku narusza, zdaniem skarżącego, wyrażoną w art. 32 Konstytucji zasadę równości.
Postanowieniem z 13 lutego 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Za zasadniczy
powód niedopuszczalności nadania biegu skardze konstytucyjnej Trybunał uznał fakt, że skarga konstytucyjna wniesiona została
po upływie terminu określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Samodzielną podstawą odmowy nadania biegu
skardze był też brak wskazania konstytucyjnych praw i wolności, których naruszenie skarżący wiąże z treścią zaskarżonego przepisu.
Jako ostateczne orzeczenie o przysługujących mu prawach konstytucyjnych skarżący wskazał postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu
z 30 marca 2005 r., które otrzymał w maju 2005 r., nie potrafił jednak podać dokładnej daty ani przedstawić w tym zakresie
żadnych dokumentów. Jak wynikało ponadto z pisma uzupełniającego braki skargi konstytucyjnej, w sprawie skarżącego wydane
zostało 7 czerwca 2005 r. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie, utrzymujące w mocy