Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 maja 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 266/07 |
Uzasadnienie:
Skarżąca domaga się w skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 listopada 2007 r. zbadania zgodności
art. 8 w zw. z art. 16 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 55, poz. 321; dalej: ustawa
z.k.c.1990) z art. 2, art. 32 ust. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji. Art. 8 ustawy z.k.c.1990 ma charakter międzyczasowy i rozstrzyga
o zakresie zastosowania zmienionych na mocy art. 1 tej ustawy terminów przedawnienia. Zgodnie z jego treścią, do powstałych
przed dniem wejścia w życie ustawy z.k.c.1990, a jeszcze nieprzedawnionych roszczeń, które ze względu na strony stosunków,
z jakich te roszczenia wynikły, przedawniały się według przepisów dotychczasowych z upływem jednego roku, stosuje się art.
118 kodeksu cywilnego o przedawnieniu trzyletnim. Bieg tego terminu przedawnienia liczy się od dnia wymagalności roszczenia.
Natomiast art. 16 ustawy z.k.c.1990 określa jej datę wejścia w życie na dzień 1 października 1990 r. Skarżąca podnosi, że
zaskarżone przepisy zmieniły – mające zastosowanie przed ich wejściem w życie – okresy przedawnienia roszczeń. Regulacje obowiązujące
przed nowelizacją kodeksu cywilnego z 1990 r. stanowiły, iż w stosunku do roszczeń skarżącej miał zastosowanie termin przedawnienia
wynoszący lat dziesięć, zmiana spowodowała natomiast, iż termin przedawnienia roszczeń skarżącej od dnia 1 października 1990
r. wynosił trzy lata. Skarżąca wyraża przekonanie, że zaskarżone przepisy naruszają wywiedzione z zasady demokratycznego państwa
prawnego (art. 2 Konstytucji) zasady szczegółowe: zasadę zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa, zakaz
naruszania praw słusznie nabytych pod rządami dawnego prawa i obowiązek odpowiedniej vacatio legis, tym dłuższej, im większe trudności mogą wiązać się z ułożeniem, zaplanowaniem ważnych spraw życiowych z uwzględnieniem wymagań
stawianych w nowych regulacjach prawnych. W ocenie skarżącej ustawodawca, chcąc pozostać w zgodzie z klauzulą demokratycznego
państwa