Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 września 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 267/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 26 sierpnia 2008 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, zarzucił, że art. 14
ust. 2 i art. 100 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr
167, poz. 1398, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed 10 marca 2007 r. oraz art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie
ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 21, poz. 123) są niezgodne z art. 32 w związku z art.
2, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.
W ocenie skarżącego zaskarżone przepisy powodują nierówne traktowanie stron procesu zwolnionych z kosztów sądowych na mocy
ustawy w stosunku do stron zwolnionych orzeczeniem sądowym. Ustanowiony obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej przez stronę
zwolnioną z kosztów przez sąd prowadzi – zdaniem skarżącego – do dyskryminacji tych osób ze względu na ich trudną sytuację
finansową, która jest przesłanką zwolnienia. Obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej w kwocie 30 zł, w ocenie skarżącego,
zamknął mu – jako osobie niebędącej w stanie ponieść tej opłaty – drogę dochodzenia swoich praw na drodze sądowej.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Skarżący, będący w sytuacji konfliktu międzyczasowego,
polegającego na tym, że zwolnienie od kosztów sądowych zostało mu przyznane na podstawie uprzednio obowiązujących przepisów,
nie uiścił opłaty podstawowej od wniesionego zażalenia. Postanowieniem z 29 maja 2007 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia
– Wydział I Cywilny odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z 19 stycznia
2007 r. (sygn. akt I C 182/04). Zażalenie na powyższe orzeczenie zostało 9 października 2007 r. oddalone przez Sąd Okręgowy
we Wrocławiu – II Wydział Cywilny-Odwoławczy (sygn. akt II