Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 sierpnia 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 267/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 października 2012 r. Fundacja Ambasada Śląska (dalej:
skarżąca, Fundacja) zakwestionowała zgodność art. 81 ust. 1 i 3 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 23 kwietnia 1935 r. (Dz. U. R.P.
Nr 30, poz. 227; dalej: konstytucja kwietniowa) z art. 2 i art. 7 Konstytucji.
Zdaniem skarżącej zakwestionowany art. 81 ust. 1 i 3 konstytucji kwietniowej narusza zasadę zaufania do państwa i stanowionego
przez nie prawa oraz zasadę legalizmu, gdyż zmiana art. 44 statutu Województwa Śląskiego, wprowadzona art. 81 ust. 1 i 3 konstytucji
kwietniowej, doprowadziła do „uprzedmiotowienia Sejmu Śląskiego”, a w konsekwencji – do odebrania „czynnego i biernego prawa
wyborczego do Sejmu Śląskiego obywatelom zamieszkałym na terenie województwa śląskiego (…)”. Zdaniem Fundacji wprowadzenie
zmian dotyczących Województwa Śląskiego bez zgody Sejmu Śląskiego oznaczało złamanie przez prawodawcę zasady legalizmu.
Postanowieniem z 6 maja 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Wydanie orzeczenia
w sprawie było niedopuszczalne, gdyż skarżąca kwestionowała zgodność postanowień konstytucji kwietniowej z Konstytucją z 1997
r. Skarga nie spełniała także przesłanki, o której mowa w art. 47 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale
Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), ponieważ skarżąca kwestionowała przepis, który nie był
podstawą orzeczenia o jej prawach, a nadto w skardze przywołała wzorce kontroli, które nie są źródłem praw podmiotowych jednostki.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej złożył, w ustawowym terminie, zażalenie. Stwierdził w nim, że orzekanie w
sprawie było możliwe ze względu na określoną w wyroku Trybunału o sygn. K 35/08 zasadę „sprawiedliwości tranzycyjnej, nieusprawiedliwiającej
nielegalnych działań dawnej władzy i nakazującej usunięcie nielegalnego naruszenia wolności i praw”. Pełnomocnik podniósł
także, że z art. 2 i