Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 kwietnia 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 269/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 9 września 2011 r. Anna i Henryk S. (dalej: skarżący, podatnicy) postawili zarzut niezgodności
art. 70 § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa)
w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2002 r., z art. 64 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 84 w związku z art. 31
ust. 3 Konstytucji, oraz z art. 2 w związku z art. 32 Konstytucji. Skarżący zakwestionowali konstytucyjność wskazanego wyżej
przepisu ordynacji podatkowej rozumianego w ten sposób, że w przypadku zobowiązań podatkowych zabezpieczonych hipoteką nie
ulegają przedawnieniu nie tylko te zobowiązania, ale także należne od nich odsetki za zwłokę.
Skarżący uważają, że zaskarżone unormowanie narusza ich konstytucyjne prawa i wolności wyrażone w art. 64 ust. 3 w związku
z art. 31 ust. 3 oraz w art. 84 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji przez to, że nie spełniając kryteriów określoności
prawa, prowadzi do obciążenia skarżących daniną publiczną, tj. odsetkami za zwłokę, powoduje tym samym uszczerbek w ich majątku
na innej podstawie niż norma ustawowa. W konsekwencji regulacja ta narusza wolność od ograniczania prawa własności (art. 64
ust. 3 Konstytucji) oraz wolność od ponoszenia ciężarów publicznych (art. 84 Konstytucji) w zakresie przekraczającym granice
wyznaczone ustawowo, w sytuacji gdy ograniczenie tych wolności nie jest uzasadnione względami bezpieczeństwa lub porządku
publicznego, ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób (art. 31 ust. 3 Konstytucji).
W ocenie skarżących zakwestionowana regulacja narusza również ich konstytucyjne prawa wyrażone w art. 2 w związku z art. 32
Konstytucji w ten sposób, że przekracza dopuszczalny w demokratycznym państwie prawnym poziom niejasności przepisów prawa,
ponieważ pozwala na dowolność jego interpretacji,