Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 stycznia 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 27/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 9 lutego 2005 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżących, zakwestionowano zgodność z Konstytucją
art. 24a § 2 w zw. z art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).
Zaskarżonym unormowaniom ordynacji podatkowej skarżący zarzucili niezgodność z art. 2, art. 20, art. 22 oraz art. 217 Konstytucji.
Postanowieniem z 6 września 2005 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania niniejszej skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
W uzasadnieniu stwierdził, że skarga wniesiona została z przekroczeniem ustawowego terminu do korzystania z tego środka ochrony
praw i wolności. W przypadku skarżących termin ten rozpoczął bieg z dniem doręczenia im prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu
Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku z 25 listopada 2003 r. (sygn. akt SA/Bk 323/03). Podjęta
następnie przez skarżących próba zakwestionowania tego orzeczenia za pomocą skargi kasacyjnej wniesionej do Naczelnego Sądu
Administracyjnego stanowiła okoliczność nie mającą już wpływu na stwierdzenie przekroczenia terminu do wystąpienia ze skargą
konstytucyjną.
Zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego wniósł pełnomocnik skarżących. Podkreślił w nim, że orzeczenie to jest
niezgodne z treścią z art. 46 ust. 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.).
Zgodnie z tym przepisem, skarga może być wniesiona po wyczerpaniu drogi prawnej, w ciągu 3 miesięcy od doręczenia skarżącemu
prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. W ocenie skarżących, wydane przez Naczelny
Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienie z 5 października 2004 r. (sygn. akt FSK 74/04), odrzucające wniesioną przez
nich skargę kasacyjną, winno być uznane za prawomocne orzeczenie w ich sprawie, od doręczenia którego należało obliczać termin
do wniesienia skargi konstytucyjnej. Skarżący, akcentując zmiany przepisów normujących tok postępowania sądowo-administracyjnego,
kwestionują zrównanie nadzwyczajnego