Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 lipca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 27/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 22 stycznia 2008 r. sporządzonej przez skarżącego zakwestionowana została zgodność z Konstytucją
Rzeczypospolitej Polskiej § 46 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 lipca 1992 r. w sprawie służby wojskowej
żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 60, poz. 305, ze zm.).
W odniesieniu do zakwestionowanej regulacji skarżący sformułował szereg zarzutów. I tak, wskazał, że zaskarżony przepis, upoważniając
Ministra Obrony Narodowej do wyznaczania oficerów w służbie stałej na stanowiska sędziów w Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego
i sądach wojskowych oraz zwalniania ich z tych stanowisk, narusza prawa sędziego do wynagrodzenia (art. 64 ust. 1-3 Konstytucji)
oraz prawo do wolności wyboru i wykonywania zawodu (art. 65 ust. 1 Konstytucji). Zdaniem wnoszącego skargę naruszenie jego
konstytucyjnych wolności i praw wyraża się także w pozbawieniu go warunków pracy i wynagrodzenia odpowiadających godności
urzędu (art. 178 ust. 2 Konstytucji). Zaskarżony przepis narusza też – w przekonaniu skarżącego – zasadę nieusuwalności sędziego
z urzędu (art. 180 ust. 1 Konstytucji), regułę nieprzenoszalności sędziego bez jego zgody do innej siedziby lub na inne stanowisko
(art. 180 ust. 2 Konstytucji), a także zasadę pozostawienia sędziemu pełnego uposażenia w razie – uzasadnionego zmianą ustroju
sądów lub zmianą granic okręgów sądowych – przeniesienia do innego sądu (art. 180 ust. 5 Konstytucji). Skarżący zarzuca również
kwestionowanemu przepisowi niezgodność z art. 2 i art. 10 Konstytucji, w jego opinii bowiem w demokratycznym państwie prawnym
opartym na zasadzie trójpodziału władz Minister Obrony Narodowej nie może być organem decydującym o stanowisku sędziego. Skarżący
wskazuje też, że rozporządzenie zawierające przepis będący przedmiotem skargi wydane zostało bez delegacji ustawowej, co uzasadnia
zarzut niezgodności § 46 ust. 3 rozporządzenia z art. 92 Konstytucji.
Postanowieniem z 13 maja 2008 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Rozstrzygnięcie
takie