Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 października 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 27/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 lutego 2012 r. J.G. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność
art. 86 § 1 zdanie pierwsze i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zakresie, w jakim przepisy te „stanowią podstawę do odmowy przywrócenia
stronie terminu do uiszczenia wpisu od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w sytuacji, gdy nieuiszczenie wpisu
w terminie wynikało z zaniedbania pełnomocnika strony z wyboru będącego doradcą podatkowym”, z art. 45 ust. 1 w związku z
art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Skarżący twierdzi, że zakwestionowane przepisy pozbawiły go prawa dostępu do sądu, prawa do naprawienia błędów pełnomocnika,
a w konsekwencji – prawa do uzyskania wyroku w swojej sprawie. Skarżący krytycznie odniósł się do – jak wskazał – utrwalonej
praktyki orzeczniczej sądów administracyjnych, zgodnie z którą „wina pełnomocnika oznacza winę strony i w konsekwencji nie
uzasadnia przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowo-administracyjnym”. Zdaniem skarżącego
zakwestionowane przepisy w sposób nieuzasadniony obciążają stronę skutkami zaniedbań jej pełnomocnika procesowego. Na poparcie
zarzutów niekonstytucyjności przepisów p.p.s.a. skarżący przywołał orzeczenie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
we Wrocławiu [dalej: WSA we Wrocławiu] z 9 kwietnia 2009 r. [sygn. akt II SA/Wr 75/09, niepubl.]), w którym sąd uznał, że
„w sytuacji, gdy pełnomocnik dopuszcza się zaniedbania swoich obowiązków względem reprezentowanego przez niego mocodawcy,
zaniedbanie to nie może odnosić tak daleko idących skutków jak zamknięcie skarżącej drogi sądowej. Odmienne stanowisko prowadziłoby
do naruszenia jednego z podstawowych praw przysługujących każdemu obywatelowi w państwie prawa, a mianowicie prawa do sądu
wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP”.
Postanowieniem z 18 marca 2013 r. (doręczonym pełnomocnikowi 25 marca 2013