Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 czerwca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 27/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 stycznia 2015 r. (data nadania) K.K. (dalej: skarżąca)
zakwestionowała zgodność art. 68 ust. 2b w zw. z art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
(Dz.U.2015.1774, ze zm.; dalej: ugn) z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1, art. 64 ust. 2 i 3 w
zw. z art. 21 ust. 1 i w zw. z art. 75 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 9 lutego 2015 r. Trybunał zawiesił postępowanie w przedmiocie wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej do
czasu zakończenia postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie rozpoznania skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie skarżącej
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z września 2014 r.
Postanowieniem z kwietnia 2016 r. Trybunał podjął zawieszone postępowanie, odmówił nadania złożonej skardze dalszego biegu
i pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o wydanie postanowienia tymczasowego, stwierdziwszy oczywistą bezzasadność
skargi na podstawie art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.102.643,
ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.). Podkreślił, że przyznanie bonifikaty cenowej przy wykupie nieruchomości od państwa
lub jednostki samorządu terytorialnego, jak i obowiązek jej zwrotu w określonych okolicznościach nie stanowią ingerencji w
prawo własności, w tym w prawo do rozporządzania nieruchomością przez właściciela. Trybunał uznał tym samym, że nie istnieje,
jak sugeruje skarżąca, związek pomiędzy obowiązkiem zwrotu bonifikaty a prawem własności pierwotnego nabywcy lub osoby trzeciej,
który uzasadniałby kontrolę przepisów określających obowiązek zwrotu bonifikaty w kontekście ograniczenia konstytucyjnie gwarantowanego
prawa własności. Jako pozbawioną znaczenia dla przyznania ochrony skargowej Trybunał ocenił również okoliczność działania
przez skarżącą w zaufaniu do błędnego pouczenia jej przez urzędników magistratu. Zdaniem Trybunału w części, w której skarżąca
oparła swoje zarzuty na naruszeniu art.