Postanowienie TK z dnia 03 września 2020, sygn. Ts 27/20

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 lutego 2020 r. (data nadania) N.W. (dalej: skarżący), reprezentowany przez adwokata ustanowionego pełnomocnikiem z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.

Postanowieniem z 26 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) umorzono wobec skarżącego, podejrzewanego o popełnienie czynów z art. 231 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1950) i inne, śledztwo, uznając, iż nie popełnił on zarzucanych mu przestępstw.

Wnioskiem z 28 sierpnia 2019 r. (data pisma) skarżący wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa na jego rzecz kwoty w wysokości 3600 zł tytułem zwrotu kosztów obrony w wyżej wymienionej sprawie karnej, zakończonej postanowieniem o umorzeniu postępowania przygotowawczego w fazie in personam.

Postanowieniem z 13 września 2019 r. (sygn. akt […]) Prokurator Prokuratury Okręgowej w P. przyznał na rzecz skarżącego kwotę w wysokości 600 zł. Uzasadniając podjęte stanowisko wskazał, że zgodnie z § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800, ze zm.; dalej: rozporządzenie) „w sprawach niewymagających przeprowadzenia rozprawy – a do takich należą postępowania karne zakończone na etapie postępowania przygotowawczego, ustala się w wysokości równej stawce minimalnej, co na gruncie niniejszej sprawy – oznacza kwotę 600 zł, wobec prowadzenia postępowania przygotowawczego w formie śledztwa. Podkreślenia wymaga, iż § 16 przywoływanego rozporządzenia dotyczy możliwości miarkowania wysokości opłaty (aż do sześciokrotnej wartości stawki minimalnej) w przypadku złożenia stosownego wniosku, jednakże – jak należy uznać – tylko w sprawach, które przeszły w fazę postępowania jurysdykcyjnego” (postanowienie, s. 2).

Od wymienionego wyżej postanowienia skarżący, pismem z 30 września 2019 r., złożył zażalenie do Sądu Rejonowego w