Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 czerwca 2025 r.
|
| Sygn. akt Ts 27/22 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 9 lutego 2022 r. (data nadania) M.M. (dalej: skarżąca), reprezentowana
przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła o zbadanie zgodności: 1) art. 5191 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w
zakresie, w jakim „nie przewiduje możliwości wniesienia skargi kasacyjnej na wydane postanowienie przez sąd drugiej instancji,
oddalające zażalenie na postanowienie sąd[u] pierwszej instancji odrzucające skargę o wznowienie postępowania w sprawie, w
której przysługiwałaby skarga kasacyjna w przypadku wznowienia postępowania”, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 oraz w związku
z art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) art. 5191 § 1 w związku z art. 409 w związku z art. 13 § 2 w związku z art. 3981 § 1 k.p.c. w zakresie, w jakim „występuje nierówność cywilnoprawna pomiędzy skargą o wznowienie postępowania a pozwem jako
środkami ochrony praw podmiotowych, podczas gdy skarga ma spełniać warunki formalne pozwu oraz jest obarczona dodatkowymi
wymogami formalnymi, w tym terminem prekluzyjnym”, z art. 32 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 2
Konstytucji; 3) art. 3941 § 1 k.p.c. w zakresie, w jakim „nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego na wydane postanowienie
w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie, w której przysługiwałaby skarga kasacyjna w przypadku
wznowienia postępowania”, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 w związku z art. 77 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1 w związku
z art. 64 ust. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 8 lutego 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 14 lutego 2023 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania