Postanowienie TK z dnia 21 stycznia 1998, sygn. Ts 27/97

16 grudnia 1997 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga konstytucyjna Ireny K., reprezentowanej przez adwokata, zarzucająca niezgodność art. 63 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (tekst jednolity z 1995 r Dz.U. Nr 57, poz. 299) z art. 64 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji RP. W skardze podniesiono, iż kwestionowane przepisy pozbawiły skarżącą możliwości dochodzenia jej praw zarówno na drodze postępowania sądowego, jak i na drodze postępowania administracyjnego, przewidują one bowiem zakaz wzruszania określonej kategorii decyzji administracyjnych i nakazują umorzenie postępowania w tych sprawach.

Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 21 stycznia 1998 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Jak bowiem ustalono, skierowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego w W. skarga Ireny K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej wydaną 28 października 1996 r. została odrzucona postanowieniem z dnia 13 grudnia 1996 r. z powodu nie uiszczenia wpisu przez wnoszącego skargę pełnomocnika skarżącej. Wobec powyższego Trybunał zajął stanowisko, że skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej w toku instancji środków ochrony swoich praw, albowiem nie doprowadziła do merytorycznego rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 79 ust. 1 Konstytucji RP i art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Jego zdaniem skarżąca wyczerpała tok instancji, gdyż jej sprawa była rozpatrywana przez organy administracji publicznej obu instancji, a następnie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Pojęcie “wyczerpania toku instancji” jest - w ocenie pełnomocnika skarżącej - pojęciem z zakresu prawa procesowego, a nie prawa materialnego, a zatem dla przyjęcia, że skarżąca wyczerpała tok