Postanowienie TK z dnia 22 stycznia 2010, sygn. Ts 270/08

W skardze konstytucyjnej z 3 września 2008 r. wniesiono o zbadanie zgodności art. 40 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 45 ust. 1 Konstytucji. Skarżący zarzucił, że „zaskarżony przepis godzi w określone w art. 45 ust. 1 Konstytucji podmiotowe prawo do bezstronnego rozpatrzenia sprawy przez sąd, ograniczając wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy do spraw, w których sędzia ten w braku wyłączenia kontrolowałby orzeczenie ze swym udziałem”.

Zarządzeniem Trybunału Konstytucyjnego z 8 września 2009 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi konstytucyjnej przez dokładne określenie sposobu naruszenia konstytucyjnych praw i wolności skarżącego, wyrażonych w art. 45 ust. 1 Konstytucji przez zaskarżony przepis art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. Zarządzenie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego 15 września 2009 r. (potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął 22 września 2009 r. Pismo zatytułowane „Odpowiedź na zarządzenie z 8 września 2009 r.”, nadane 22 września 2009 r., sporządził i podpisał osobiście skarżący.

Postanowieniem z 22 stycznia 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi konstytucyjnej. W uzasadnieniu postanowienia Trybunał wskazał, że obowiązkowe zastępstwo w postępowaniu sądowokonstytucyjnym nie ogranicza się do sporządzenia skargi konstytucyjnej i zażalenia na postanowienie odmawiające nadania jej dalszego biegu, ale także obejmuje sporządzenie pisma procesowego stanowiącego uzupełnienie wskazanych w trybie art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) braków skargi. Zgodnie z art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o TK, nieusunięcie