Postanowienie TK z dnia 30 lipca 2013, sygn. Ts 270/12

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 25 października 2012 r. (data nadania) G.S. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323, ze zm.; dalej: ustawa o Służbie Celnej) z art. 2 i art. 32 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. W dniu 27 listopada 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w Przemyślu mianował skarżącego z dniem 30 listopada 2009 r. na stopień służbowy starszego rachmistrza celnego w korpusie podoficerów Służby Celnej. Pismem z 4 grudnia 2009 r. skarżący skierował do Sądu Rejonowego w Przemyślu pozew przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Przemyślu, w którym zażądał zmiany aktu mianowania przez zmianę stopnia służbowego ze starszego rachmistrza celnego w korpusie podoficerów Służby Celnej na stopień podkomisarza celnego w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. Postanowieniem z 11 marca 2010 r. Sąd Rejonowy w Przemyślu stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Dyrektorowi Izby Celnej w Przemyślu jako właściwemu rzeczowo. Pismem z 5 maja 2010 r. skarżący wystosował do Dyrektora Izby Celnej w Przemyślu żądanie wydania decyzji administracyjnej lub przesłania odwołania do instancji odwoławczej. Pismem z 28 maja 2010 r. skarżący złożył zażalenie do Szefa Służby Celnej na niezałatwienie sprawy w terminie przez Dyrektora Izby Celnej w Przemyślu. Szef Służby Celnej pismem z 12 lipca 2010 r. stwierdził, że mianowanie na stopień służbowy nie ma charakteru decyzji administracyjnej w związku z czym zażalenie jest niezasadne. Wyrokiem z 11 stycznia 2011 r. (sygn. akt II SAB/Wa 334/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA w Warszawie) zobowiązał Szefa Służby Celnej do rozpoznania odwołania skarżącego od aktu mianowania z 27 listopada 2009 r. Decyzją z 20 kwietnia 2011 r. (znak: