Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 maja 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 273/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 3 września 2008 r. sporządzonej przez radcę prawnego zakwestionowana została zgodność art. 47 §
2 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.)
z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji; art. 144 § 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju
sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.; dalej: p.u.s.p.) z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 oraz 64 ust. 2 Konstytucji;
art. 775 § 2 w związku z art. 775 § 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.; dalej: k.p.) z art. 2 i art.
31 ust. 2 Konstytucji oraz art. 871 § 1 pkt 1, art. 871 § 2, art. 87 § 3 pkt 2, art. 87 § 4 oraz art. 91§ 1 k.p. z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 2 Konstytucji.
Zakwestionowana regulacja k.p.c., zdaniem skarżącego, dopuszcza rozpoznawanie sporów z zakresu prawa pracy przez „czynnik
społeczny” – ławników, którzy z reguły są pracownikami albo osobami delegowanymi przez związki zawodowe pracowników. Takie
unormowanie ma być niezgodne z art. 45 ust. 1 Konstytucji, zgodnie z którym każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia
sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd; z art. 2 Konstytucji, według którego
Rzeczpospolita jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady społeczności społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji,
nakazującym równe traktowanie podmiotów prawa przez władze publiczne. Skarżący wskazuje przy tym, że sam udział czynnika społecznego
w