Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 grudnia 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 273/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Jarosław J. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność: po pierwsze, art. 357 § 1 w zw. z art. 3941 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.)
z art. 45 ust. 1 Konstytucji; po drugie, art. 357 § 2 w zw. z art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. z art. 45 ust. 1 Konstytucji; po trzecie, art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. z art. 78 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji; po czwarte, art. 117 § 5 k.p.c. z art. 45 ust. 1, art. 32 ust.
1 i art. 2 Konstytucji.
Skarżący zarzucił, że wskazane w petitum skargi przepisy naruszają prawo dostępu do sądu, jawności postępowania sądowego oraz prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia
sprawy – wynikające, zdaniem skarżącego, z art. 45 ust. 1 Konstytucji – a także zasadę dwuinstancyjności postępowania (art.
78 Konstytucji), zasadę równości wobec prawa (art. 32 ust. 1 Konstytucji) oraz zasadę pewności prawa, wywodzoną z art. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 4 czerwca 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W odniesieniu
do zarzutu niekonstytucyjności art. 357 § 1 w zw. z art. 3941 § 1 i 2 k.p.c., art. 357 § 2 w zw. z art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. Trybunał stwierdził, że do ewentualnego naruszenia konstytucyjnych praw i wolności skarżącego doprowadziło
nieskorzystanie z przysługujących mu uprawnień. Natomiast w zakresie zaskarżonego art. 117 § 5 k.p.c. Trybunał uznał wskazane
przez skarżącego wzorce kontroli za niesamodzielne (art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji), a podniesione zarzuty za oczywiście
bezzasadne (art. 45 ust. 1 Konstytucji).