Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 31 grudnia 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 273/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 sierpnia 2015 r. (data nadania) M. i K. W. (dalej: skarżący)
wystąpili o stwierdzenie, że art. 41 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 163, ze zm.;
dalej: ustawa o pomocy społecznej) jest niezgodny z art. 32 Konstytucji.
Zdaniem skarżących, zakwestionowany w skardze przepis narusza „prawo do równego traktowania wszystkich przez władze publiczne”,
ponieważ posługuje się zwrotem niedookreślonym „w szczególnie uzasadnionych przypadkach”, który daje orzekającym organom „niczym
nieograniczoną uznaniowość w jego stosowaniu”.
Pełnomocnik skarżących wniósł o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył przy
tym, że „koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części”.
Postanowieniem z 15 października 2015 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżących 21 października 2015 r.) Trybunał Konstytucyjny
odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, stwierdziwszy, że skarżący nie wskazali naruszonych praw, a w konsekwencji
nie określili sposobu ich naruszenia. Przywołał na poparcie tej tezy postanowienie pełnego składu Trybunału z 24 października
2001 r. (SK 10/01, OTK ZU nr 7/2001, poz. 225) i zwrócił uwagę na przedstawione w nim stanowisko, że wyrażone w art. 32 Konstytucji
prawo do równego traktowania ma charakter prawa „drugiego stopnia”, a to oznacza, że przysługuje w związku z konkretnymi prawami
podmiotowymi, a nie w oderwaniu od nich – niejako „samoistnie”. Niezależnie od powyższego Trybunał wskazał, że zarzuty sformułowane
w skardze są oczywiście bezzasadne. Wyjaśnił przy tym, że zwroty niedookreślone, czy też – tak jak w sprawie skarżących –
pozostawiające pewien zakres swobody orzeczniczej są co do zasady zgodne z Konstytucją, jeśli ich stosowaniu towarzyszą określone
gwarancje proceduralne, takie jak: jawność postępowania, ujawnienie motywów orzeczenia czy instancyjna kontrola podjętego
rozstrzygnięcia. Przypomniał, że na straży odpowiedniego posługiwania się nimi „stoją przede wszystkim normy procesowe, nakazujące
wskazanie przesłanek,