Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 marca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 274/06 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją art. 145
§ 1 pkt 8 oraz art. 146 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr
98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.). Zaskarżonym unormowaniom k.p.a. skarżący zarzucił niezgodność z art. 79 oraz art. 41
ust. 1, art. 42 ust. 3, art. 45 ust. 1, art. 52 ust. 1 i 2 oraz art. 65 ust. 1 Konstytucji. Uzasadniając zarzuty postawione
wobec zakwestionowanych przepisów k.p.a., skarżący wskazał na okoliczność przedłużającego się postępowania sądowego, ograniczającego
i dyskryminującego go w wielu dziedzinach życia osobistego i zawodowego. Wyjaśnił, że opieszałe i nierzetelne działania organów
ścigania oraz wymiaru sprawiedliwości doprowadziły do przedawnienia jego sprawy i niemożności uchylenia krzywdzącej decyzji
o zwolnieniu ze służby.
Postanowieniem z 20 listopada 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia wskazano, że skarżący nie dopełnił prawnych wymogów warunkujących korzystanie z tego rodzaju środka ochrony
praw i wolności. W szczególności postawieniu zarzutów niekonstytucyjności przepisów k.p.a. nie towarzyszyło wskazanie przez
skarżącego sposobu, w jaki unormowania te naruszyły wymienione jako podstawa skargi przepisy Konstytucji.
Zażalenie na postanowienie Trybunału skierował pełnomocnik skarżącego. Podniósł w nim, że przepisy k.p.a. nie są zsynchronizowane
z unormowaniami kodeksu postępowania karnego. Powoduje to, że praktyczne działanie regulacji k.p.a. staje się nadmiernie rygorystyczne.
W przypadku skarżącego, wskutek nieuzasadnionej przewlekłości postępowania karnego, doszło do przekroczenia terminów wynikających
z art. 145 § 1 pkt 8 oraz art. 146 § 1 k.p.a. W zażaleniu podkreślono ponadto, że skarżący nie ograniczył się jedynie do przywołania
przepisów Konstytucji, ujętych jako podstawa wniesionej skargi, ale przedstawił też szczegółowe uzasadnienie tezy o ich naruszeniu
przez zaskarżone unormowania k.p.a. W szczególności dotyczyło to