Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 stycznia 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 274/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 15 września 2011 r. Marek J., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Marek J. Przedsiębiorstwo
Komunikacji Samochodowej TYSOVIA (dalej: skarżący), zarzucił niezgodność art. 1262 § 1, art. 7672 § 1 i art. 864 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej:
k.p.c.) z art. 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji, a także niezgodność art. 7672 § 2 k.p.c. z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 64 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 11 kwietnia 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu z następujących
powodów. Po pierwsze, przyczynę odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu stanowiło ustalenie, że zakwestionowany
art. 864 § 1 k.p.c. nie był podstawą orzekania w sprawie skarżącego. Drugą podstawą odmowy w zakresie art. 1262 § 1 i art. 7672 k.p.c. była oczywista bezzasadność zarzutów; skarżący najpierw zainicjował bowiem pewne postępowanie przed sądem (wniósł
skargę na oszacowanie ruchomości), następnie zaniechał skorzystania z innego mechanizmu (nie wniósł skargi na zbycie ruchomości),
co spowodowało bezprzedmiotowość uprzednio wszczętej procedury. Po trzecie, odnośnie do wzorców kontroli Trybunał podkreślił,
że skarżący nie wykazał naruszenia przysługujących mu konstytucyjnych praw wynikających z art. 45 ust. 1, art. 64 ust. 2 oraz
art. 77 ust. 2 Konstytucji. Natomiast samodzielnego zarzutu skargi konstytucyjnej nie może stanowić twierdzenie o naruszeniu
art. 2 Konstytucji. Zasadę demokratycznego państwa prawnego trzeba powiązać z prawami lub wolnościami konstytucyjnymi, czego
skarżący nie uczynił.
Postanowienie Trybunału zostało zaskarżone zażaleniem z 23 kwietnia 2012 r. W ocenie skarżącego dokonał on prawidłowego wyboru
jednej z alternatywnych dróg postępowania (wniósł jedynie skargę do sądu na czynność oszacowania