Postanowienie TK z dnia 08 lutego 2010, sygn. Ts 275/09

W skardze konstytucyjnej z 14 listopada 2009 r. skarżący zakwestionowali art. 6g oraz art. 8a ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266, ze zm.; dalej: u.o.p.l.) z art. 2 Konstytucji. W ocenie skarżących zakwestionowane przepisy naruszają zasadę przyzwoitej legislacji, a ponadto pozbawiają lokatorów „możliwości podjęcia obrony w sprawie o zapłatę (…) niesłusznie naliczonego czynszu”.

Postanowieniem z 8 lutego 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, że skarżący niewłaściwie określili przedmiot skargi oraz nie wskazali naruszonych praw podmiotowych. Ponadto, TK uznał, że zarzuty skargi zostały skierowane przeciwko luce normatywnej, a orzekanie w tej kwestii wykracza poza kompetencje Trybunału Konstytucyjnego.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik skarżących, wywodząc, że: (1) Trybunał Konstytucyjny „nienależycie rozważył zaistniały w sprawie sądowej stan faktyczny”, dostrzegając „mało istotne dla rozstrzygania skargi konstytucyjnej elementy”; (2) nietrafne jest założenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, w którym przyjęto, że celem skargi jest wskazanie przez skarżących na brak regulacji prawnej, podczas gdy w żadnym fragmencie skargi nie podnoszono takiej okoliczności; (3) skarżący dokonali sprecyzowania praw i wolności wynikających z art. 2 Konstytucji.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a złożone zażalenie nie może zostać uwzględnione.

W pierwszym z zarzutów skarżący podnoszą, że Trybunał Konstytucyjny nie dokonał dostatecznej analizy stanu faktycznego sprawy,