Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 kwietnia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 275/14 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej, sporządzonej przez adwokata i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 września 2014 r. (data
nadania), K.B. (dalej: skarżący) postawił zarzut niezgodności art. 4171 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U.2014.121, ze zm.; dalej: k.c.) z art. 77 ust. 2 w związku z
art. 2 oraz art. 77 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego art. 4171 § 2 k.c. jest niezgodny z prawem do wynagrodzenia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie organów władzy publicznej
(art. 77 ust. 1 Konstytucji) oraz prawem do dochodzenia na drodze sądowej naruszonych wolności i praw (art. 77 ust. 2 Konstytucji)
w powiązaniu z zasadą demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji) z tego powodu, że „w celu skutecznego dochodzenia
odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie niezgodnego z prawem postanowienia sądu [karnego] utrzymującego w
mocy postanowienie prokuratora o umorzeniu postępowania przygotowawczego statuuje obowiązek przedstawienia prejudykatu stwierdzającego
wydanie danego postanowienia sądowego niezgodnie z prawem, w sytuacji gdy prawo nie przewiduje żadnego właściwego postępowania,
w którym możliwe byłoby uzyskanie takiego prejudykatu”.
2. Postanowieniem z 8 stycznia 2016 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 in fine oraz art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.102.643, ze zm.;
dalej: ustawa o TK z 1997 r.) w związku z art. 134 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.1064,
ze zm.; dalej: ustawa o TK z 2015 r.) – odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej ze względu na niedopuszczalność
orzekania. Skarga dotyczyła bowiem aktu stosowania prawa, tj. przyjętej przez orzekające w sprawie skarżącego sądy powszechne
obu instancji wykładni art. 4171 § 2 k.c., wedle której dochodzenie roszczenia odszkodowawczego w postępowaniu cywilnym w odniesieniu do postanowienia sądu
karnego