Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 marca 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 276/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 26 listopada 2007 r. zarzucono, że art. 55 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju
sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 7, art. 10 ust. 1, art. 30, art. 32, art.
45 ust. 1, art. 60, art. 77 ust. 2, art. 173, art. 178 ust. 1, art. 179 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z niepowołaniem skarżącego, przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
na stanowisko sędziego w Sądzie Rejonowym w Jeleniej Górze. Skarżący złożył wniosek o powołanie go na wolne stanowisko sędziego
Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze. Po pozytywnym zaopiniowaniu przez właściwe Zgromadzenie Ogólne Sędziów, jego kandydatura
została przedstawiona Ministrowi Sprawiedliwości, a następnie Krajowej Radzie Sądownictwa. Ta z kolei, w trybie art. 2 ustawy
z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz. U. Nr 100, poz. 1082, ze zm.), pozytywnie rozpatrzyła i oceniła
kandydaturę skarżącego na zgłoszone stanowisko i – w konsekwencji – przedstawiła Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosek
o powołanie na to stanowisko.
Prezydent – jak wspomniano – nie powołał skarżącego, o czym (w piśmie z Kancelarii Prezydenta) zastępca Szefa Kancelarii poinformował
Krajową Radę Sądownictwa. We wniesionej do Trybunału skardze konstytucyjnej skarżący oświadczył, że „powziął informację” o
piśmie z Kancelarii w dniu 25 sierpnia 2007 r. W dniu 29 października 2007 r. złożył wniosek o udzielenie informacji o toku
postępowania oraz dostęp do akt sprawy. Następnie, pismem z 21 listopada 2007 r., skarżący wezwał Prezydenta do usunięcia
naruszenia prawa w trybie art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Pisma te pozostały bez odpowiedzi. Należy