Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 kwietnia 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 276/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej, skierowanej do Trybunału Konstytucyjnego 20 września 2011 r., Alma Market S.A. z siedzibą w Krakowie
(dalej: skarżąca lub spółka) zarzuciła niezgodność art. 221 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
(Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, ze zm.; dalej: ustawa o gospodarce nieruchomościami) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia
7 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz innych ustaw (Dz. U. Nr 6, poz. 70) w zakresie, w jakim
„przepis ten wprowadza wyjątek w zastosowaniu przepisu art. 72 ust. 3 ustawy wobec nieruchomości, dla których stawki procentowe
opłat rocznych zostały ustalone w wysokości powyżej 3% bez jednoczesnego ustawowego sprecyzowania ich wymiaru” z art. 64 ust.
1 i 2 w związku z art. 2, art. 217 oraz w związku z art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 1 Konstytucji.
W skardze konstytucyjnej spółka zarzuciła, że art. 221 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami narusza art. 2, art. 64
i art. 217 Konstytucji. Uzasadniając tę część skargi konstytucyjnej, skarżąca stwierdziła, że opłata z tytułu użytkowania
wieczystego ma charakter daniny publicznej, a w związku z tym jej uregulowanie powinno odpowiadać kwalifikowanym wymogom dotyczącym
zasady prawidłowej legislacji w dziedzinie prawa daninowego. Zakwestionowany przepis, zdaniem skarżącej, ma charakter blankietowy
i nie jest wystarczająco precyzyjny. Niezależnie od powyższego skarżąca zauważyła, że art. 221 ust. 1 ustawy o gospodarce
nieruchomościami prowadzi do faktycznej konfiskaty mienia, gdyż opłaty z tytułu użytkowania wieczystego mogą być ustalane
na wygórowanym poziomie.
W zarządzeniu sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 5 października 2011 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia
braków formalnych skargi. W piśmie procesowym z 17 października 2011 r. skarżąca odniosła się do stwierdzonych uchybień formalnych
i podtrzymała stanowisko zawarte w skardze