Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 listopada 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 277/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 18 listopada 2009 r. skarżąca wniosła o stwierdzenie niezgodności art. 1262 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.), który
stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, z art. 2,
art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 176 Konstytucji.
Skarżąca zarzuciła w skardze konstytucyjnej, że zaskarżony przepis pozbawia ją prawa do sądu, zamyka drogę sądową do dochodzenia
naruszonych praw oraz narusza zasady: dwuinstancyjnego postępowania i demokratycznego państwa prawnego, gdyż de facto przedsiębiorcy nie mogą uzyskać zwolnienia od kosztów.
Postanowieniem z 21 września 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu z uwagi
na nieuzyskanie przez skarżącą ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie (nie wniesiono zażalenia na zarządzenie o zwrocie pozwu),
a także ze względu na fakt, że zaskarżony przepis nie był podstawą rozstrzygnięcia, z którego wydaniem skarżąca wiąże naruszenie
jej konstytucyjnych wolności i praw. Niezależnie od powyższego, podstawą odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu
było niewykonanie zarządzenia sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 12 maja 2010 r. – nieuzupełnienie w terminie braku formalnego.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o „uchylenie postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z 27 września
2010 r. oraz nadanie biegu skardze konstytucyjnej”.
Skarżąca nie ustosunkowała się do pierwszej przesłanki odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, tj. niewniesienia
przez skarżącą w trybie art. 394 § 1 pkt 1 k.p.c. zażalenia na zarządzenie w przedmiocie zwrotu pozwu. Podniosła ona jedynie,
że „nie wnosiła zażalenia na odrzucenie apelacji, albowiem z powszechnej praktyki sądów w przedmiocie sprawy oraz ze względu
na stosowanie zaskarżonej normy prawnej byłoby to działanie bezskuteczne” oraz „wnosi o przyjęcie