Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 marca 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 277/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 25 października 2010 r. adwokat Bohdan K. (dalej: skarżący) zarzucił, że ustawa z dnia 27 czerwca
1997 r. o partiach politycznych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857, ze zm.; dalej: ustawa o partiach politycznych) jest niezgodna
z art. 79 ust. 1 i art. 11 w związku z art. 30-86 Konstytucji.
W skardze sformułowano szereg zarzutów, przede wszystkim o charakterze ustrojowym. Skarżący w szczególności zarzucił, że naruszeniem
Konstytucji jest już samo uchwalenie zaskarżonej niniejszą skargą ustawy o partiach politycznych. Jego zdaniem, art. 11 ust.
1 Konstytucji jest samoistną podstawą tworzenia i funkcjonowania partii, dlatego wszelkie zabiegi legislacyjne tworzące rozwiązania
dotyczące funkcjonowania tych podmiotów na poziomie ustawowym są niezgodne z ustawą zasadniczą. Uchwalona ustawa o partiach
politycznych umożliwia piastunom władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej niezgodną z rozwiązaniami przyjętymi w Konstytucji
kontrolę oraz ingerencję w byt i organizację partii politycznych. Skarżący – szerzej nie uzasadniając – zarzucił również,
że przepisy ustawy są przejawem dyskryminacji społecznej i politycznej skarżącego oraz obywateli polskich. Podniósł, że przyjęte
w ustawie finansowanie partii ze środków Skarbu Państwa godzi w art. 11 ust. 2 Konstytucji, w świetle którego finansowanie
partii politycznych jest jawne. W przekonaniu skarżącego przyjęte przez ustawodawcę rozwiązanie umożliwia organom władzy,
będącym – jak podkreślił – pod wpływem służb specjalnych, dokonywanie „korupcji legislacyjnej”.
Do skargi konstytucyjnej nie dołączono żadnego orzeczenia władzy publicznej.
Postanowieniem z 1 grudnia