Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 lutego 2024 r.
|
| Sygn. akt Ts 278/21 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 listopada 2021 r. (data nadania) […] Spółka z o.o.
z siedzibą w S. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła o zbadanie zgodności art. 34 ust.
3 oraz art. 39 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych (Dz. U. z 2021 r. poz. 210) z art. 64 ust. 2 w związku
z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji.
Zdaniem skarżącej zakwestionowane przepisy naruszają zasady równej dla wszystkich ochrony własności i innych praw majątkowych
(art. 64 ust. 2 Konstytucji), jak również równego traktowania, nieuzasadnione potrzebą ochrony żadnej z wartości wyrażonych
w art. 31 ust. 3 Konstytucji. Zarzut niekonstytucyjności dotyczył także naruszenia zasady równej ochrony własności w powiązaniu
z zasadą sprawiedliwości wyrażoną w art. 2 Konstytucji.
2. Postanowieniem z 7 lutego 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 22 lutego 2022 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił
nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej wskazując, że skarga została wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu.
Trybunał zwrócił uwagę, że postanowienie Sądu Rejonowego w S. z 7 maja 2021 r. było ostatnim orzeczeniem wydanym w sprawie
skarżącej na podstawie zaskarżonych przepisów i jednocześnie ostatecznym w rozumieniu art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada
2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK),
gdyż nie przysługiwał od niego żaden środek zaskarżenia. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej 25 maja 2021 r. i od
tej chwili rozpoczął bieg termin złożenia skargi konstytucyjnej, który upłynął 25 sierpnia 2021 r. Skarga konstytucyjna została
natomiast wniesiona dopiero 19 listopada 2021 r. Trybunał zaznaczył, że wniesienie przez skarżącą zażalenia na postanowienie
Sądu Rejonowego w S. z 7 maja 2021 r. (sygn. akt […]) o utrzymaniu zaskarżonego