Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 sierpnia 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 279/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 września 2008 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego – Andrzeja
Ż., zakwestionował zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 24 ust. 5 pkt 3 w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 i art.
30a ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.;
dalej – u.p.d.o.f.). Zaskarżonemu unormowaniu u.p.d.o.f. skarżący zarzucił, że „w zakresie, w jakim powoduje w stosunku do
podatników, uzyskujących przychody z likwidacji spółki kapitałowej, opodatkowanie przychodu, bez możliwości odliczenia od
podstawy opodatkowania kosztów, poniesionych na nabycie lub objęcie akcji lub udziałów likwidowanej spółki, jest niezgodne
z art. 32 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”.
Postanowieniem z 7 października 2008 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu postanowienia
podniesiono, że w skardze nie wskazano konkretnego konstytucyjnego prawa lub wolności, ani wyjaśnienia sposobu ich naruszenia,
co na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643,
ze zm.; dalej: ustawa o TK) uniemożliwiało przekazanie sprawy do merytorycznego rozpoznania.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, zarzucając Trybunałowi naruszenie art. 36 ust. 3 w związku z art. 49
ustawy o TK przez zaniechanie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Zdaniem skarżącego okoliczność ta uniemożliwiała
odmowę nadania skardze dalszego biegu. Nadto podniesiono, że Trybunał dokonał niewłaściwej oceny, stwierdzając brak wskazania
naruszonych konstytucyjnych wolności lub praw skarżącego. Ponadto, w opinii skarżącego, w sprawie, w związku z którą wystąpiono
ze skargą konstytucyjną, nie jest możliwe odwołanie się do innych (niż art. 2 i art. 32 ust. 2 Konstytucji), bardziej szczegółowych
wzorców konstytucyjnych.