Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 listopada 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 279/12 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 8 listopada 2012 r. skarżący zakwestionował zgodność art.
63 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.) w zakresie, w jakim na
poczet orzeczonych środków karnych, o których mowa w art. 39 pkt 2-3 k.k., nie wlicza się okresu rzeczywistego stosowania
odpowiadających im rodzajowo środków zapobiegawczych, wymienionych w art. 275 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania
karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.), z art. 2, art. 41 ust. 1 i art. 73 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
2. Skarżący złożył skargę w związku z następującą sprawą. Na etapie postępowania przygotowawczego oraz sądowego, na podstawie
art. 275 k.p.k. względem skarżącego stosowany był dozór Policji, w ramach którego skarżący był zobowiązany m.in. do nieuczestniczenia
w odbywających się na terenie kraju imprezach masowych z udziałem drużyny KKS Lech Poznań i reprezentacji Polski. Sąd Rejonowy
Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu w wyroku z 13 marca 2012 r. (sygn. akt VIII K 711/11) uznał skarżącego za winnego popełnienia
przestępstwa z art. 217 § 1 w zw. z art. 216 § 1 w zw. z art. 11 § 2 w zw. z art. 57a § 1 k.k. i orzekł wobec niego m.in.
środek karny zakazu wstępu na wszystkie krajowe i zagraniczne mecze piłki nożnej z udziałem KKS Lech Poznań i reprezentacji
Polski na okres 3 lat, z obowiązkiem osobistego stawiennictwa w czasie trwania imprezy masowej objętej zakazem w jednostce
organizacyjnej Policji lub w miejscu określonym przez właściwego, ze względu na miejsce zamieszkania skarżącego, komendanta
powiatowego (rejonowego, miejskiego) Policji. Po rozpoznaniu apelacji, wniesionej zarówno przez skarżącego, jak i oskarżyciela