Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 maja 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 279/13 |
Uzasadnienie:
1. W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 18 października 2013 r. (data
nadania), L. E.-K. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 407 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.), „w części dotyczącej sposobu obliczania 3-miesięcznego terminu
do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w przypadku, gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub
brak należytej reprezentacji, tj. w części tego przepisu stanowiącej, że termin ten biegnie »od dnia, w którym o wyroku dowiedziała
się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy«”, z art. 45 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji.
2. Postanowieniem z 25 lutego 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
2.1. Trybunał – na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) – odmówił,
ze względu na niedopuszczalność orzekania, nadania skardze dalszego biegu w zakresie badania zgodności art. 407 § 1 k.p.c.
z art. 32 ust. 1 Konstytucji (przywołanym przez skarżącą jako „samodzielny” wzorzec kontroli).
2.2. W zakresie badania zgodności art. 407 § 1 k.p.c. z art. 45 ust. 1 Konstytucji Trybunał odmówił nadania skardze dalszego
biegu z powodu oczywistej bezzasadności zarzutu (art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy o TK). W stanie faktycznym poprzedzającym
zainicjowanie postępowania w trybie skargi konstytucyjnej skarżąca wniosła bowiem z wyraźnym przekroczeniem terminu (określonego
w zaskarżonym przepisie) skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Powiatowego w Mławie
z 23 listopada 1960 r. (sygn. akt I Ns 513/60) w sprawie stwierdzenia nabycia w drodze zasiedzenia własności nieruchomości
należącej