Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 czerwca 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 28/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 stycznia 2016 r. (data nadania) W.N. (dalej: skarżący,
podatnik) zakwestionował zgodność art. 30 § 5 w związku z art. 30 § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa) z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Rozpatrywana skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Podatnik jest komornikiem sądowym działającym
przy Sądzie Rejonowym w Ż. W grudniu 2006 r. dokonał w trybie egzekucyjnym sprzedaży nieruchomości. W związku z tą czynnością
nie pobrał oraz nie wpłacił podatku od towarów i usług na rachunek odpowiedniego urzędu skarbowego, nie wystawił także – w
imieniu i na rachunek dłużnika – faktury dokumentującej dokonanie tej transakcji. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ż. (dalej:
NUS) orzekł o odpowiedzialności skarżącego jako komornika z tytułu niepobranego i niewpłaconego podatku od towarów i usług
od dokonanej w trybie egzekucji dostawy nieruchomości (decyzja z września 2008 r.). W motywach decyzji organ podatkowy wskazał,
że zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.; dalej: ustawa
podatkowa), obowiązkiem komornika jako płatnika jest zabezpieczenie kwoty podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży nieruchomości
w trybie egzekucji.
Rozpoznawszy odwołanie skarżącego, Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej: DIS) utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej
instancji (decyzja z marca 2009 r.). W dniu 26 maja 2009 r. skarżący wpłacił określoną przez organy podatkowe kwoty podatku
wraz z odsetkami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. (dalej: WSA) uznał skargę na powyższą decyzję za zasadną i uchylił decyzję DIS (wyrok
z marca 2011 r.). Sąd zwrócił uwagę,