Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 września 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 280/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej 1 grudnia 2006 r. zarzucono, że art. 3982 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) jest niezgodny z art.
45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 2 i art. 183 ust. 1 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego, ustanowienie w art. 3982 § 1 kodeksu postępowania cywilnego granicy wyrażającej się w określeniu wartości przedmiotu zaskarżenia, poniżej której w
sprawach majątkowych skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, pozbawiło skarżącego wynikającego z przepisu art. 45 Konstytucji
prawa do sądu i wbrew przepisowi art. 77 ust. 2 Konstytucji zamknęło mu drogę sądową do dochodzenia naruszonych praw. Ponadto,
zdaniem skarżącego, regulacja kodeksu postępowania cywilnego wprowadza niezgodną z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji dyskryminację
w życiu społecznym, wyrażającą się niemożliwością obrony praw pracowniczych – prawa do wynagrodzenia. Uzależnienie dopuszczalności
kontroli orzeczenia przez Sąd Najwyższy jedynie od wartości przedmiotu zaskarżenia stoi, zdaniem skarżącego, w sprzeczności
z wynikającą z art. 2 Konstytucji zasadą sprawiedliwości społecznej, zgodnie z którą różnicowanie sytuacji obywateli w zależności
od ich statusu majątkowego jest niedopuszczalne.
Skarżący zarzuca także wskazanemu przepisowi, iż uniemożliwia on Sądowi Najwyższemu sprawowanie kontroli nad sądami powszechnymi
w zakresie orzekania, skarżącemu natomiast uniemożliwił kontrolę orzeczenia sądu drugiej instancji przez Sąd Najwyższy.
Wyrokiem z 31 maja 2006 r. (sygn. akt VIII Pa 145/05), doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 4 września 2006 r., Okręgowy Sąd
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach Wydział VIII oddalił apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej Wydziału
IV Pracy z 9 grudnia 2004 r. (sygn. akt IV P 295/04). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie przysługiwała.
Postanowieniem z 26 lutego 2007 r.