Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 września 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 280/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 20 listopada 2009 r. skarżący zakwestionował zgodność art.
1 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność
na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149, ze zm.) z art. 32 ust. 1 oraz z Preambułą Konstytucji.
Skarżący wystąpił na podstawie kwestionowanej regulacji o stwierdzenie nieważności następujących orzeczeń: postanowienia Sądu
Powiatowego w Grudziądzu z 22 listopada 1965 r. (sygn. akt Ns 169/65) oraz postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Bydgoszczy z
11 lutego 1966 r. (sygn. akt II Cr 1405/65). Rozstrzygnięcia te dotyczyły przejęcia na własność Skarbu Państwa gospodarstwa
rolnego. Ich wydanie stanowiło przejaw represji wobec rodziny skarżącego, w szczególności wobec jego rodziców w związku z
ich oporem przeciwko kolektywizacji wsi.
Sąd Okręgowy w Gdańsku, postanowieniem z 27 sierpnia 2009 r. (sygn. akt XI Ko 619/09-Un), odmówił uwzględnienia wniosku o
stwierdzenie nieważności wskazanych orzeczeń sądowych. Po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego od powyższego rozstrzygnięcia
Sąd Apelacyjny w Gdańsku postanowieniem z 23 września 2009 r. (sygn. akt II AKz 639/09) utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy.
W uzasadnieniu orzekające w sprawie sądy przyjęły, że wskazane przez skarżącego rozstrzygnięcia miały charakter cywilnoprawny,
nie stanowiły represji prawnokarnej, a więc nie znajduje do nich zastosowania zaskarżona ustawa.
W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej skarżący wykazuje, że w orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że zaskarżony przepis
nie stanowi podstawy uznania za nieważne orzeczeń wydanych w ramach postępowania cywilnego czy administracyjnego. Taka interpretacja
– w jego ocenie – stanowi naruszenie zasady równości wobec prawa i prowadzi do niemożności uzyskania zadośćuczynienia za krzywdy
doznane przez wydanie orzeczeń w tych trybach, nawet w sytuacjach, w których były one motywowane także potrzebą ukarania obywatela
za opór przeciwko władzy. Zdaniem