Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 grudnia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 280/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej 29 października 2010 r. Adam S. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 519 w związku
z art. 339 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej:
k.p.k.) z art. 30, art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1 oraz art. 47 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. Skarżący był oskarżycielem posiłkowym w postępowaniu
karnym, w którym oskarżonemu zarzucano poświadczenie nieprawdy w dokumencie stanowiącym część dokumentacji medycznej dotyczącej
skarżącego, to jest o czyn z art. 271 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.).
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy – IV Wydział Karny z 13 stycznia 2009 r. (sygn. akt IV K 2046/06) oskarżonego
uznano za winnego zarzucanego mu czynu i skazano na karę jednego roku pozbawienia wolności oraz zawieszono wykonanie orzeczonej
kary na okres dwóch lat. Wyrokiem z 3 lipca 2009 r. (sygn. akt IX Ka 319/09) Sąd Okręgowy w Warszawie – IX Wydział Karny-Odwoławczy
uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu dla m.st. Warszawy do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z
3 marca 2010 r. (sygn. akt IV K 713/09) Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy – IV Wydział Karny umorzył postępowanie w sprawie
z uwagi na znikomą szkodliwość społeczną czynu. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w
Warszawie – IX Wydział Karny-Odwoławczy z 28 lipca 2010 r. (sygn. akt IX Kz 527/10), doręczonym skarżącemu 3 sierpnia 2010
r.
Zdaniem skarżącego zaskarżone przepisy, uniemożliwiające mu wniesienie kasacji na postanowienie sądu drugiej instancji umarzające
postępowanie karne, naruszają jego prawo, jako oskarżyciela posiłkowego w procesie karnym, do wniesienia nadzwyczajnego