Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 października 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 281/07 |
Uzasadnienie:
We wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 listopada 2007 r. skardze konstytucyjnej skarżący domagają się stwierdzenia,
że art. 70915 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) jest niezgodny z art. 32
ust. 1 i art. 64 ust. 1 Konstytucji. Przewiduje on, w sytuacji wypowiedzenia przez finansującego umowy leasingu na skutek
okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi korzystający, obowiązek natychmiastowej zapłaty przewidzianych w umowie leasingu
i niezapłaconych rat pomniejszonych o korzyści, jakie finansujący uzyskał wskutek ich zapłaty przed umówionym terminem i rozwiązania
umowy leasingu.
W ocenie skarżących przepis ten narusza prawo do równego traktowania przez władze publiczne, w świetle którego zakazana jest
dyskryminacja kogokolwiek z jakiejkolwiek przyczyny w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym (art. 32 ust. 2 Konstytucji).
Jego realizacja stanowi jedną z przesłanek uznania Rzeczypospolitej Polskiej za demokratyczne państwo prawne, urzeczywistniające
zasady sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji), w tym zasadę równości. Skarżący wskazują, że ograniczenia dla konstytucyjnych
praw i wolności mogą być ustanawiane tylko dla bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego, bądź też dla ochrony środowiska,
zdrowia i moralności publicznej albo wolności i praw innych osób oraz nie mogą naruszać istoty wolności i praw (art. 31 ust.
3 Konstytucji). W zakresie prawa własności i innych praw majątkowych skarżący wskazują, że prawa te znajdują się pod ochroną
Rzeczypospolitej (art. 21 ust. 1 Konstytucji) i podlegają równej dla wszystkich ochronie prawnej (art. 64 ust. 2 Konstytucji).
Ich realizacja stanowi jedną z przesłanek uznania Rzeczypospolitej Polskiej za demokratyczne państwo prawne urzeczywistniające
zasady sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji). Jego ograniczenia mogą być ustanawiane tylko dla bezpieczeństwa państwa
lub porządku publicznego, bądź też dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej albo wolności i praw innych osób
oraz nie mogą naruszać