Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 października 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 281/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 września 2011 r. (data nadania) E.R. (dalej: skarżąca)
zakwestionowała zgodność art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r. Nr
93, poz. 768, ze zm.; dalej: u.p.s.d. z 2009 r.) z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 64 Konstytucji. Ponadto, wystąpiła o zbadanie
zgodności art. 1 pkt 3 lit. a tiret szóste oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy
o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. Nr 222, poz. 1629, ze zm.; dalej: ustawa nowelizująca z 2006 r.) w zw. z art.
4 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514, ze zm.;
dalej: u.p.s.d. z 2004 r.), w brzmieniu obowiązującym od wejścia w życie art. 1 pkt 3 lit. a tiret szóste ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. Nr 85, poz. 428, ze zm.)
do wejścia w życie art. 1 pkt 3 lit. a tiret szóste ustawy nowelizującej z 2006 r., z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 64 Konstytucji.
Postanowieniem z 18 lipca 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wniesionej skardze. Po pierwsze, zdaniem
Trybunału postawiony w skardze zarzut niezgodności art. 6 ust. 4 u.p.s.d. z 2009 r. z art. 2 Konstytucji jest oczywiście bezzasadny
(art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym [Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze