W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 października 2014 r. (data nadania) Ł.W. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność art. 50537 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.)
w zakresie, w jakim nakazuje on, by sąd umorzył postępowanie – „bez wdrożenia uprzedniej procedury naprawczej” – jeśli w odpowiedzi
na wezwanie sądu powód załączy nieuwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa, z art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skargę sformułowano na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy. Skarżący wniósł pozew w elektronicznym postępowaniu
upominawczym. Od pozwu uiścił opłatę sądową w wysokości 4110 zł. Sąd Rejonowy LublinZachód w Lublinie − VI Wydział Cywilny
wydał nakaz zapłaty, od którego pozwany wniósł w terminie sprzeciw. Sąd stwierdził utratę mocy nakazu i przekazał sprawę do
rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Siedlcach. Sąd Okręgowy w Siedlcach – I Wydział Cywilny wezwał skarżącego, pod rygorem umorzenia
postępowania, do przedłożenia dowodów z listy oraz pełnomocnictwa wraz z odpisem dla strony przeciwnej. W odpowiedzi na wezwanie
sądu skarżący złożył kopie dokumentów wskazanych jako dowody i kopię pełnomocnictwa bez poświadczenia za zgodność z oryginałem.
Z powodu nieuzupełnienia przez skarżącego braków pozwu wniesionego wcześniej w elektronicznym postępowaniu upominawczym Sąd
Okręgowy w Siedlcach – I Wydział Cywilny, postanowieniem z 2 stycznia 2014 r. (sygn. akt I C 1428/13), umorzył postępowanie.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, które oddalił Sąd Apelacyjny w Lublinie – Wydział I Cywilny postanowieniem
z 25 czerwca 2014 r. (sygn. akt I ACz 438/14).
Według skarżącego z treści zakwestionowanego art. 50537 § 1 k.p.c. jednoznacznie wynika, że sąd powinien umorzyć postępowanie, w przypadku gdy pełnomocnik powoda nie złożył pełnomocnictwa
lub w ogóle nie odpowiedział na wezwanie sądu do