Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 lutego 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 281/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 10 sierpnia 2015 r. (data nadania) radca prawny T.P. (dalej: skarżący) zakwestionował postanowienie
Sądu Najwyższego z dnia 12 maja 2015 r. (sygn. akt IV CNP 66/14).
Jak stwierdził skarżący, „[z]askarżone postanowienie nie spełnia kryterium sprawiedliwego (art. 45 ust. 1 Konstytucji) z tego
powodu, że zarzuty nie zostały zbadane, a argumentacja zawarta w (…) postanowieniu, nie znajduje uzasadnienia w materiale
dowodowym”.
Postanowieniem z dnia 29 października 2015 r. (doręczonym skarżącemu 5 listopada 2015 r.) Trybunał – na podstawie art. 49
w związku z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze
zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.) – odmówił nadania skardze dalszego biegu, stwierdziwszy, że nie spełnia ona podstawowych
przesłanek określonych w art. 79 ust. 1 Konstytucji i art. 47 ustawy o TK z 1997 r. Jak ustalił Trybunał, skarżący zakwestionował
zasadność wydanego w jego sprawie orzeczenia, nie zaś zgodność z Konstytucją przepisu, na podstawie którego zostało ono wydane.
Postanowieniem z 3 listopada 2015 r. Trybunał sprostował oczywistą omyłkę pisarską tego rozstrzygnięcia w ten sposób, że datę
„29 listopada 2015 r.”, wskazaną jako datę wydania postanowienia, zastąpił datą „29 października 2015