Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 lipca 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 282/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 28 października 2010 r. wniesiono o zbadanie zgodności art. 181 § 1 ustawy z dnia 10 września 1999
r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2007 r. Nr 111, poz. 765, ze zm.; dalej: k.k.s.) z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 42 ust.
2 Konstytucji, w zakresie, w jakim przewiduje wyjątek od zasady ne bis in idem.
Postanowieniem z 2 sierpnia 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Podstawę
odmowy stanowiło ustalenie, że w oparciu o art. 181 § 1 k.k.s. nie zostało wydane ostateczne rozstrzygnięcie w sprawie skarżącego.
Żaden z sądów karnych orzekających o winie nie rozstrzygał bowiem na jego podstawie, która z kar wymierzonych skarżącemu podlega
wykonaniu (za przestępstwo z art. 299 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.;
dalej: k.k.; czy z art. 61 § 1 k.k.s.). Trybunał Konstytucyjny wskazał, że po uchyleniu wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu
Zdroju – II Wydział Zamiejscowy z 29 lutego 2008 r. (sygn. akt II K 230/05) w części uniewinniającej od zarzucanego czynu
z art. 299 § 1 k.k. sprawa była w tym zakresie ponownie rozpoznana, natomiast nie była to ani nowa sprawa, ani inny proces.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone zażaleniem z 8 sierpnia 2011 r. W ocenie skarżącego art. 181 § 1 k.k.s. stanowił
podstawę wydania wyroku skazującego za czyn z art. 299 § 1 w zw. z art. 12 k.k. oraz orzeczenia sądu II instancji utrzymującego
powyższy wyrok w mocy. Skarżący podniósł, że w zakwestionowanym przepisie znajdują się dwie części „zawartości normatywnej”:
pierwsza „określa odstępstwo od zasady powagi rzeczy osądzonej (…) bez tego elementu normatywnego (…) niemożliwe byłoby spełnienie
warunku