Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 31 stycznia 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 282/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 września 2011 r. (data nadania) J.O. (dalej: skarżący)
wystąpił o zbadanie zgodności art. 8a ust. 4, ust. 4a, ust. 4b oraz ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie
praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266, ze zm.; dalej:
ustawa o ochronie praw lokatorów) z art. 2 i art. 32 Konstytucji oraz art. 8a ust. 4b pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów
z art. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującym stanem faktycznym. 11 stycznia 2007 r. skarżący wypowiedział
czynsz za oddany w najem lokal, wskutek czego najemcy złożyli pozew o ustalenie, że podwyżka czynszu jest niezasadna. Powództwo
zostało uwzględnione przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie – Wydział I Cywilny wyrokiem z 9 listopada 2010
r. (sygn. akt I C 3/10/S). Sąd rejonowy stwierdził, że skarżący nie udowodnił zasadności podwyższenia stawki czynszowej, choć
ciężar dowodu ciąży na właścicielu (wynajmującym). Niezależnie od tego uznał, że oświadczenie o podwyżce czynszu jest nieważne
w świetle art. 8a ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów, gdyż oświadczenie skarżącego przedstawiające kalkulację podwyżki
zostało doręczone powodom po upływie terminu określonego w tym przepisie. Ponadto, zdaniem sądu oświadczenie skarżącego było
nieważne też z tej przyczyny, że skarżący był osobą nieuprawnioną do działania w imieniu współwłaścicieli. Od tego wyroku
skarżący wniósł apelację, którą Sąd Okręgowy w Krakowie – Wydział II Cywilny Odwoławczy oddalił wyrokiem z 1 czerwca 2011
r. (sygn. akt II Ca 263/11), doręczonym skarżącemu 27 czerwca 2011 r. Sąd okręgowy podzielił w zasadniczej części stanowisko
sądu rejonowego, jednakże uznał, że skarżącemu, jako zarządcy nieruchomości, przysługiwała legitymacja do dokonania wypowiedzenia
stawki czynszu.
Skarżący