Postanowienie TK z dnia 30 listopada 2015, sygn. Ts 282/15

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 sierpnia 2015 r. (data nadania) IHAR (dalej: skarżący) wystąpił o stwierdzenie, że art. 17 ust. 1 i art. 19 w związku z art. 13 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 1014; dalej: ustawa o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa) „w brzmieniu obowiązującym do dnia 12 czerwca 1996 r. oraz (…) od dnia 12 czerwca 1996 r.” jest niezgodny z art. 32 ust. 1, art. 64 w związku z art. 2 i art. 7 Konstytucji.

Skarżący zarzucił, że wskazany w skardze, jako orzeczenie ostateczne, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z kwietnia 2015 r. (dalej: NSA) naruszył prawo do „równego traktowania przez władze publiczne w związku z bezprawnymi działaniami organów administracji”, „prawo własności”, a także zasady „zaufania do organów państwa” i „przyzwoitej legislacji”. Naruszenie tych praw skarżący łączy z jego zdaniem – bezprawnym działaniem Wojewody Warszawskiego, który decyzją z lutego 1995 r. (dalej: decyzja z 1995 r.) przekazał – bez podstawy prawnej – na rzecz Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa położone na terenie gminy N. nieruchomości Skarbu Państwa będące w wieczystym użytkowaniu Instytutu w M. Działanie to podjęte zostało w przekonaniu skarżącego bez podstawy prawnej ze względu na istnienie „luki czasowej”, jaka powstała po prolongacie terminu przejęcia przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa praw i obowiązków wynikających z wykonywania prawa własności w stosunku do mienia, o którym mowa w art. 1 i 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa na mocy ustawy z dnia 25 kwietnia 1996 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 59, poz. 268).

Postanowieniem z 30 listopada 2015 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 1 grudnia 2015 r.) Trybunał odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej,