Postanowienie TK z dnia 08 maja 2009, sygn. Ts 284/07

W skardze konstytucyjnej z 4 grudnia 2007 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej, zakwestionowana została zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 7674 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.). W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej skarżąca wyjaśniła, że zaskarżony przepis, w zakresie, „w jakim uniemożliwia stronie spowodowanie weryfikacji instancyjnej postanowienia wpadkowego, jakim jest postanowienie o oddaleniu skargi na czynność komornika”, jest niezgodny z zasadą dwuinstancyjności postępowania sądowego wyrażoną w art. 176 ust. 1 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została sporządzona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z 26 marca 2007 r. (sygn. akt II Co.63/07) oddalono skargę skarżącej na zajęcie ruchomości przez komornika sądowego. Skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego postanowienia, jednakże Sąd Rejonowy, postanowieniem z 27 kwietnia 2007 r., odmówił jego sporządzenia. W uzasadnieniu tego orzeczenia stwierdził, że zgodnie z art. 357 k.p.c. sąd uzasadnia postanowienia, gdy podlegają one zaskarżeniu. Na postanowienie sądu w przedmiocie skargi na zajęcie ruchomości dokonane przez komornika zażalenie nie przysługuje, tym samym zasadna była odmowa sporządzenia uzasadnienia. Zażalenie skarżącej na to postanowienie zostało następnie oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego w Łodzi z 17 września 2007 r. (sygn. akt III Cz 934/07). Uzasadniając to orzeczenie, Sąd Okręgowy wskazał na treść art. 7674 § 1 k.p.c., zgodnie z którym zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie. Ponadto, w postępowaniu egzekucyjnym zaskarżeniu zażaleniem podlegają także, na podstawie art. 394 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., postanowienia kończące postępowanie w sprawie. Postanowienie dotyczące kwestii incydentalnej jest natomiast zaskarżalne tylko wtedy, gdy jest wymienione w jednym z punktów § 1 art. 394 k.p.c. Sąd przyjął zatem, że na postanowienie sądu