Postanowienie TK z dnia 18 września 2014, sygn. Ts 284/13

W skardze konstytucyjnej z 28 października 2013 r. A.K. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie zgodności art. 117 § 5 w związku z art. 117 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43 poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji. W skardze konstytucyjnej omyłkowo oznaczono akt prawny jako Kodeks cywilny, jednak z podanej daty uchwalenia ustawy, wskazanego Dziennika Ustaw oraz przytoczonej treści przepisów jednoznacznie wynika, że przedmiotem zaskarżenia są art. 117 § 5 w związku z art. 117 § 1 k.p.c.

Skargę konstytucyjną złożono w związku z następującą sprawą. Skarżący wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa – Ministra Sprawiedliwości kwoty 130 000,00 zł w związku z przetrzymywaniem go w zakładzie karnym „ponad niezbędną potrzebę” i brakiem możliwości skorzystania z instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia na zasadach określonych w prawie brytyjskim, które są – zdaniem skarżącego – korzystniejsze niż polskie regulacje. Wyrokiem z 11 kwietnia 2012 r. (sygn. akt I C 862/11) Sąd Okręgowy w Warszawie – Wydział I Cywilny (dalej: Sąd Okręgowy w Warszawie; sąd pierwszej instancji) oddalił powództwo, stwierdziwszy niewykazanie przez skarżącego przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej. Od wyroku tego skarżący złożył apelację, w której zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego. Wyrokiem z 25 stycznia 2013 r. (sygn. akt I ACa 996/12) Sąd Apelacyjny w Warszawie – I Wydział Cywilny (dalej: Sąd Apelacyjny w Warszawie; sąd drugiej instancji) oddalił apelację jako bezzasadną. Wyrok ten – wskazany w skardze jako ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji – wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu 30 stycznia 2013 r.

W dniu 5 lutego 2013 r. skarżący złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi konstytucyjnej. Postanowieniem z 20 marca