Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 czerwca 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 286/07 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej spółki skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją przepisów
ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.). W szczególności
w skardze zarzucono, że art. 471, art. 1305, art. 3621, art. 364 § 2, art. 39823 § 1 i § 2, art. 4798 § 6 oraz art. 4977 § 3 k.p.c. są niezgodne z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 174, art. 175, art. 176 ust. 1 oraz art. 178 ust. 1 Konstytucji. Uzasadniając
zarzut niekonstytucyjności tych przepisów, skarżąca skoncentrowała się na problemie niedopuszczalności dokonywania przez „urzędników
sądowych” (referendarzy i asesorów) czynności w imieniu i w charakterze sądu. Jej zdaniem, zwłaszcza podejmowanie rozstrzygnięć
przez referendarzy, narusza prawa wywodzone ze wskazanych wyżej przepisów Konstytucji.
Postanowieniem Trybunału Konstytucyjnego z 5 marca 2008 r. odmówiono nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia Trybunał wskazał, że przepisy określone jako przedmiot wniesionej skargi w części nie spełniają wymogu oparcia
na ich podstawie ostatecznego orzeczenia wydanego w sprawie, w związku z którą skarga została wniesiona. Taką podstawą nie
były w szczególności przepisy art. 1305 i art. 364 § 2 oraz art. 39823 § 1 i § 2 k.p.c. Za niezrozumiałe uznał Trybunał wymienienie jako przedmiotu skargi także art. 4798 § 6 oraz art. 4977 § 3 k.p.c., a to z tej przyczyny, iż tak oznaczone jednostki redakcyjne nie występują w treści obowiązującej ustawy – k.p.c.
W odniesieniu do pozostałych zakwestionowanych w skardze przepisów, Trybunał stwierdził, że pozostają one w merytorycznym
związku tylko z jednym z podniesionych zarzutów, tj. problemem dopuszczalności powierzenia referendarzom sądowym określonych
czynności procesowych. Z treści art.