Postanowienie TK z dnia 23 czerwca 2015, sygn. Ts 286/14

W skardze konstytucyjnej z 8 października 2014 r. (data nadania) Archidiecezja Gdańska w Gdańsku (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność: po pierwsze, art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65, ze zm.; dalej: u.k.s.) w brzmieniu obowiązującym od 21 sierpnia 2004 r. do 29 lipca 2010 r. w zw. z art. 216 oraz art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.; dalej: o.p.) w zakresie, w jakim wyłączają kontrolę postanowienia o zakończeniu postępowania kontrolnego wydanego na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 3 u.k.s. w administracyjnym toku instancji, z art. 78 Konstytucji, tj. prawem do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji; po drugie, art. 24 ust. 1 pkt 3 u.k.s. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zakresie, w jakim wyłączają sądową kontrolę postanowienia o zakończeniu postępowania kontrolnego wydanego na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 3 u.k.s.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym sprawy. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Gdańsku (dalej: dyrektor UKS) wszczął w dniu 9 lipca 2002 r. postępowanie kontrolne w Archidiecezji Gdańskiej w Gdańsku, które obejmowało badanie prawidłowości rozliczeń z budżetem Wydawnictwa Archidiecezji Gdańskiej „Stella Maris” (dalej: wydawnictwo) za 2000 r. Zakres kontroli był zmieniany kolejnymi postanowieniami dyrektora UKS, na skutek czego końcowo kontrola dotyczyła 2000 r., 2001 r. oraz niektórych miesięcy 2002 r. W postanowieniu z 26 lipca 2006 r. (nr 02/0893/WM) dyrektor UKS, na podstawie art.