Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 lipca 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 287/06 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżących skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją przepisu
§ 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu
Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. Nr 10, poz. 51, ze zm., dalej; rozporządzenie).
Zaskarżonemu przepisowi rozporządzenia skarżący zarzucili niezgodność z art. 2, art. 21, art. 31 ust. 2 i 3, art. 32, art.
45 ust. 1, art. 64 ust. 2, art. 77 ust. 2 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna wniesiona została w związku ze sprawą, w której wyrokiem Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2006 r. (sygn.
akt III CSK 64/06) uchylono wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 5 sierpnia 2005 r. (sygn. akt I ACa 696/05) i sprawę przekazano
temu sądowi do ponownego rozpoznania. Przedmiotem postępowania sądowego było żądanie skarżących wydania nieruchomości położonej
w Suchej Beskidzkiej, przejętej przez Skarb Państwa na podstawie przepisów dekretu o reformie rolnej.
Postanowieniem z 26 września 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia stwierdził, że w sprawie, w związku z którą skargę wniesiono nie doszło do wyczerpania przysługującej drogi
prawnej i uzyskania przez skarżących ostatecznego orzeczenia. Takie są bowiem następstwa uchylenia przez Sąd Najwyższy wyroku
Sądu Apelacyjnego w Krakowie i przekazania sprawy skarżących do ponownego rozpoznania.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik skarżących. Zakwestionował w nim ustalenie Trybunału Konstytucyjnego
odnośnie do niewyczerpania przez skarżących przysługującej w sprawie drogi prawnej. Jego zdaniem, wydany przez Sąd Najwyższy
wyrok z 7 czerwca