Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 stycznia 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 287/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 29 września 2011 r. skarżący – Mirosław K. – zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 29 ust.
2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz.
U. Nr 65, poz. 595, ze zm.; dalej: u.s.n.). Zaskarżonemu przepisowi u.s.n. skarżący zarzucił, że w zakresie, w jakim dopuszcza
wznowienie postępowania o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego albo tytułu profesora, niezależnie od czasu,
który upłynął od doręczenia lub ogłoszenia takiej decyzji, jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 43, art. 45 oraz
art. 73 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Decyzją z 21 grudnia 2009 r. (nr BCK-Org.-256/2009),
wydaną w następstwie wznowionego z urzędu postępowania, Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów (dalej: Centralna Komisja)
postanowiła uchylić swoją wcześniejszą uchwałę z 26 czerwca 1995 r., zatwierdzającą uchwałę Rady Wydziału Nauk Historycznych
Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu z 13 lutego 1995 r. o nadaniu skarżącemu stopnia naukowego doktora habilitowanego
nauk humanistycznych w dyscyplinie historia. W uzasadnieniu tej decyzji Centralna Komisja stwierdziła m.in., że w postępowaniu
w sprawie skarżącego nie mogą mieć – nawet odpowiedniego – zastosowania przepisy k.p.a. dotyczące przedawnienia.
Skarga skarżącego na decyzję Centralnej Komisji została następnie oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
Warszawie z 20 sierpnia 2010 r. (sygn. akt I SA/Wa 449/10). W uzasadnieniu tego orzeczenia sąd I instancji podtrzymał stanowisko
organu administracji w kwestii niemożności zastosowania w sprawie skarżącego unormowań k.p.a., określających terminy przedawnienia.
Wskutek skargi kasacyjnej złożonej przez skarżącego orzeczenie powyższe zostało uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego
z 17 maja