Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 lipca 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 287/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 listopada 2012 r. (data nadania) R.W. (dalej: skarżący)
postawił następujące zarzuty.
Po pierwsze, że § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie maksymalnych stawek taksy
notarialnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 237; dalej: rozporządzenie) w zakresie, w jakim „upoważnia notariusza do pobrania dodatkowego
wynagrodzenia za samo złożenie wniosku o wpis do księgi wieczystej”, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji, natomiast w zakresie,
w jakim „narusza on normę kompetencyjną zawartą w art. 5 § 3 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie [(Dz. U.
z 2008 r. Nr 189, poz. 1158; dalej: prawo o notariacie)]” jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji. Po drugie, że art.
5 § 3 (przez skarżącego określony jako art. 5 ust. 3) prawa o notariacie „poprzez nałożenie na obywateli daniny publicznej
w drodze wydania rozporządzenia przez Ministra Sprawiedliwości, a nie w drodze stosownej ustawy”, jest niezgodny z art. 217
Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. 10 lutego 2012 r. skarżący złożył pozew o zasądzenie
od pozwanego (notariusza), kwoty 246,00 zł (200,00 zł plus VAT) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 12 lutego 2012 r. do dnia
zapłaty, tytułem zwrotu bezpodstawnie pobranej taksy notarialnej. Referendarz sądowy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu, wydając
nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym z 3 kwietnia 2012 r. Od powyższego nakazu sprzeciw wniósł pozwany. Sąd Rejonowy
Poznań – Stare Miasto w Poznaniu – Wydział XII Cywilny oddalił powództwo (wyrok z 22 czerwca 2012 r., sygn. akt XII C 474/12/8).
2 października 2012 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu – Wydział II Cywilny – Odwoławczy oddalił apelację (wyrok o sygn. akt II Ca
898/12). Orzeczenie to wraz